Mijn verhaal

Mijn eeuwige obsessie voor mijn werk

Ik weet niet beter dan dat ik vol ben van mijn werk. Dat begon al met mijn vakantiebaantje in de Jeugdherberg in Apeldoorn. Ik was super loyaal, werkte hard en ging van mijn verdiende geld op vakantie. 

Toen ik echt ging werken veranderde dat niet. Ik was bevlogen en werkte hard om het beste te doen voor de organisatie. Dit keer kréeg ik vakantiedagen en vakantiegeld. Hoe mooi was dat! Maar als ik vakantie vierde ging het werk op de bagagedrager met me mee. Werk is altijd een belangrijk onderdeel van mijn identiteit geweest en dat wilde ik niet echt thuis parkeren. 

Dus op mijn telefoon beantwoorde ik gerust mailtjes, keurde ‘winkelwagentjes’ goed en hield een oogje in het zeil. Naarmate mijn rol en verantwoordelijkheid groeide werd het plannen van de vakantie met schoolgaande kinderen echt wel een dingetje. Zo vallen de presentatie van de halfjaar en jaarcijfers altijd midden in de schoolvakanties. Ik vloog of treinde het gezin achterna in de winter om nog een paar dagen mee te skiën. In de zomervakantie onderbrak ik die voor een kleine week voor de presentatie van de halfjaarcijfers. Thuis wisten ze niet beter. Zo was mijn en ons leven.

Toen ik in 2018 als zelfstandige aan de slag ging en de kinderen inmiddels hun eigen vakanties vierden konden wij het helemaal zelf bepalen. Toch? Het eerste jaar zagen wij Frankrijk volop in bloei staan in plaats te rijden tussen de verdorde velden. We genoten volop. Maar dit jaar ontdekte ik dat mijn obsessie voor mijn werk nog even diep in mijn systeem zit. Voor een middagsessie met een klant reisde ik tijdens mijn vakantie dwars door het land. Op de terugweg in de auto moest ik wel lachen: ‘Je verandert ook nooit Bel’. Gelukkig maar! Maar ik kan wel beter plannen………. Komend jaar gaan we tegelijkertijd met mijn klanten op vakantie. Kijken of dat werkt. 

2 augustus 2021